Biostatist Logo
Biostatist
İleri İstatistik

Zamana Kadar Olay Verisi: Risk Setinden Cox Modeline Sağkalım Analizi

Sansürlü zaman-aşımı verilerinde Kaplan–Meier eğrisi, log-rank testi, hazard ratio ve Cox modelinin varsayımlarını doğru yorumlayın.

Admin
20 Haziran 2026
10 dk okuma

Sağkalım analizi neden farklıdır?

Sağkalım analizinde sonuç yalnızca olayın gerçekleşip gerçekleşmediği değil, olaya kadar geçen süredir. Takip sonunda olayı yaşamayan, çalışmadan ayrılan veya başka nedenle izlem dışı kalan katılımcıların süreleri sansürlüdür. Bu kişileri dışlamak hem bilgi kaybına hem de yanlılığa yol açabilir.

“Sağkalım” terimi yalnızca ölüm için kullanılmaz; nüks, taburculuk, cihaz arızası, gebelik veya tedaviye yanıt gibi herhangi bir zaman-aşımı sonucu analiz edilebilir.

Kaplan–Meier eğrisi neyi gösterir?

Kaplan–Meier tahmincisi, her olay zamanında risk altındaki kişi sayısını kullanarak olay olmadan kalma olasılığını basamaklı bir eğri olarak hesaplar. Eğrideki küçük işaretler sansürleri gösterebilir. Eğrinin son bölümü az sayıda kişi tarafından belirlendiğinde tahmin belirsizleşir; bu nedenle risk altındaki kişi sayıları ve güven aralıkları mutlaka sunulmalıdır.

Medyan sağkalım nasıl yorumlanır?

Medyan sağkalım, tahmini sağkalım olasılığının 0,50'ye düştüğü zamandır. Eğri takip süresince %50'nin altına inmiyorsa medyan “ulaşılmadı” olarak raporlanır; son gözlemi medyan gibi vermek yanlıştır. Belirli zaman noktalarındaki sağkalım olasılıkları ve güven aralıkları daha bilgilendirici olabilir.

Log-rank testi

Log-rank testi iki veya daha fazla grubun sağkalım eğrilerini genel olarak karşılaştırır. Test bir etki büyüklüğü vermez ve kovaryat ayarlaması yapmaz. Eğrilerin yalnızca kısa bir dönemde ayrıldığı veya kesiştiği durumlarda gücü ve yorumu sorunlu olabilir. Bu nedenle eğriler, risk tablosu ve uygun etki tahminleriyle birlikte kullanılmalıdır.

Cox orantılı riskler modeli

Cox modeli, kovaryatlarla olay hızı arasındaki ilişkiyi hazard ratio (HR) üzerinden ifade eder. HR=0,70, model varsayımları altında herhangi bir anda olay hızının karşılaştırma grubuna göre yaklaşık %30 daha düşük olduğunu belirtir. Bu değer “olay olasılığı %30 azaldı” veya “yaşam süresi %30 uzadı” anlamına gelmez.

Orantılı risk varsayımı

Cox modelinin temel varsayımı, karşılaştırılan hazardların oranının zaman boyunca yaklaşık sabit olmasıdır. Schoenfeld artıkları, log-minus-log grafikleri ve zamanla etkileşim terimleriyle değerlendirme yapılabilir. Yalnızca tek bir global p değerine güvenmek yerine klinik anlamlı sapmalar ve grafikler incelenmelidir.

Varsayım bozulduğunda tabakalı Cox modeli, zamana bağlı katsayılar, belirli bir zamana kadar kısıtlı ortalama sağkalım süresi (RMST) veya uygun parametrik modeller düşünülebilir.

Sansürün bağımsızlığı

Standart yöntemler, olay riski hakkında bilgi taşıyan sistematik bir izlem kaybı olmadığını varsayar. Ağır hastaların daha sık kaybolması gibi bilgilendirici sansür durumunda sonuçlar yanlı olabilir. Kayıp nedenleri ve oranları gruplara göre raporlanmalı, gerekirse duyarlılık analizleri yapılmalıdır.

Model kurarken dikkat edilecekler

  • Zamanın başlangıç noktasını ve olayı açıkça tanımlayın.

  • Aynı kişide birden fazla olay varsa tekrarlayan olay yöntemlerini değerlendirin.

  • Ölüm başka bir olayın gerçekleşmesini engelliyorsa rekabet eden riskleri göz önünde bulundurun.

  • Sürekli değişkenleri gereksiz kategorilere bölmeyin; doğrusal olmayan ilişkiler için spline kullanın.

  • Değişken seçimini yalnızca tek değişkenli p değerlerine dayandırmayın.

  • Olay sayısına göre model karmaşıklığını ve aşırı uyum riskini değerlendirin.

Raporlama örneği

“Medyan takip süresi ters Kaplan–Meier yöntemiyle 28 aydı. Tedavi grubunda 2 yıllık olaysız sağkalım %74 (%95 GA %66–81), kontrol grubunda %61 (%95 GA %52–69) bulundu. Ayarlanmış Cox modelinde HR 0,68 (%95 GA 0,50–0,93) idi. Orantılı risk varsayımında klinik açıdan önemli sapma saptanmadı.”

Sık yapılan hatalar

  • Sansürlü gözlemleri analizden çıkarmak.

  • HR'yi risk oranı veya süre farkı gibi yorumlamak.

  • Risk tablosu olmadan yalnızca eğri sunmak.

  • Orantılı risk varsayımını kontrol etmemek.

  • Rekabet eden risklerde standart Kaplan–Meier ile kümülatif insidans tahmin etmek.

Kaynaklar

Erişim tarihi: 20 Haziran 2026.